Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016

ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΔΣ, ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΕΝΕΙ ΑΤΙΜΩΡΗΤΗ!

Με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου (ΔΣ), την όποια ως ΜΑΡΚΣ ΕΑΑΚ καταγγέλλουμε και δεν αναγνωρίζουμε, η φασιστική επίθεση που δέχθηκαν μέλη του φοιτητικού συλλόγου και αγωνιστές της ΕΑΑΚ που εξέφραζαν τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, μένει ατιμώρητη και συγκαλύπτεται από τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις.

Καταγγέλλουμε τη ΔΑΠ, το δεξί χέρι της διάλυσης-επιχειρηματικοποίησης-εντατικοποίησης των σχολών μας, γιατί για άλλη μια φορά δείχνει το πρόσωπο της όταν υποσκάπτει το γεγονός, ψηφίζοντας λευκό. Το άτομο βρίσκεται στα ψηφοδέλτια της ΔΑΠ, ενώ στην αρχή υποστήριζαν ότι δεν έχουν καμία σχέση, εξού και η στάση της, καθώς είναι γνωστό ότι υποθάλπει στο εσωτερικό της τα αντιδραστικά-ακροδεξιά στοιχεία μέσα στις σχολές.


Η ΚΝΕ οφείλει να πάρει θέση σε αυτό το γεγονός, όχι ψηφίζοντας λευκό όπως έπραξε, αλλά αναγνωρίζοντας και καταδικάζοντας το με υπέρ. Ενώ ο ίδιος ο φοιτητής παρευρέθη στο ΔΣ, παραδέχθηκε και καυχήθηκε για την πράξη του, έχοντας ως δικαιολογία ότι δεν υπήρχαν αρκετά στοιχεία για να τον αναγνωρίσουν αυτόν ή τις πράξεις του ως φασιστικές, αποφάσισαν να μην πάρουν ξεκάθαρη θέση απέναντι σε τέτοιες λογικές. Έτσι, επωμίζεται το πολιτικό κόστος του να σιγοντάρει τη ΔΑΠ και να μην απομονωθεί ο εν λόγω φοιτητής.

Μέσα σε όλα αυτά βλέπουμε για άλλη μια φορά τη γραφειοκρατική λειτουργία των Διοικητικών Συμβουλίων (ΔΣ), που λειτουργούν με βάση μικροπολιτικά συμφέροντα, παίρνοντας αποφάσεις χωρίς να εκφράζουν την πλειοψηφία του συλλόγου. Η δική μας απάντηση είναι συλλογικοί αγώνες απέναντι σε λογικές ανάθεσης-καταπίεσης-φασισμού με τη Γενική Συνέλευση ως το βασικό μας όπλο και τον φοιτητή στην πρώτη γραμμή των αποφάσεων για τις σπουδές και το μέλλον του.

Φασίστες και λογικές τραμπουκισμού, δεν έχουν θέση στην κοινωνία, στους χώρους εργασίας, στις σχολές και πουθενά!

Παρασκευή, 22 Απριλίου 2016

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΜΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΜΑΡΚΣ-ΕΑΑΚ ΣΤΟ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΔΙΗΜΕΡΟ

Ως ΜΑΡΚΣ-ΕΑΑΚ , σχήμα που παρεμβαίνει στις σχολές του ΤΕΙ ΠΕΙΡΑΙΑ καταθέτουμε το παρόν κείμενο συμβολής για να περιγράψουμε την κατάσταση στα ΤΕΙ και τις αναγκαίες τακτικές που απορρέουν απ’αυτήν καθώς και να τοποθετηθούμε για τη συνολική στρατηγική του μορφώματος και να σκιαγραφήσουμε ένα σχεδιασμό που πρέπει να βάλουμε ως ΕΑΑΚ για το επόμενο διάστημα, ο οποίος θα μπορεί να υλοποιείται ενιαία, που θα βγαίνει μαχητικά ενάντια στη συνδυασμένη επίθεση του κεφαλαίου, που θα ανοίξει ένα γόνιμο και συντροφικό διάλογο πλατιά στο αμφιθέατρο.



Για την εκπαίδευση:



Η παιδεία ήταν, είναι και θα είναι ταξική και αστική σ’αυτό τον τρόπο παραγωγής. Ως τέτοια, στη σύγχρονη εποχή, σκοπό έχει την εκπαίδευση της αυριανής εργατικής βάρδιας. Αυτό περιλαμβάνει την υλικοτεχνική εκπαίδευση του φοιτητή αλλά και την πειθάρχηση ως μια αναπαράσταση και συμμόρφωση με τα πλαίσια του εργασιακού περιβάλλοντος. Επομένως, το πανεπιστήμιο πάντα ήταν επιχειρηματικό καθώς η λειτουργία του λογοδοτούσε πάντα στις ανάγκες τις αγοράς. Αυτό σημαίνει πως ο όρος επιχειρηματικοποίηση σήμερα σε καιρό βαθύτατης κρίσης αποκτά αποκρυσταλλωμένο περιεχόμενο με την έννοια της μετατροπής πτυχών του πανεπιστημίου σε πεδία κερδοφορίας για το κεφάλαιο με αποτέλεσμα την ένταση των ήδη υπαρκτών ταξικών φραγμών. Ως εκ τούτου, κάθε συνολική διεκδίκηση έχει μεταβατικό χαρακτήρα καθώς η πλήρης και σταθερή υλοποίησή της είναι επιτεύξιμη μόνο με την ανατροπή του υπάρχοντος συστήματος γι’αυτό και αναδεικνύεται η αναγκαιότητα της αντικαπιταλιστικής πάλης ως ενοποιητικό στοιχείο των προταγμάτων του μορφώματος.



Σ’αυτά τα πλαίσια, ο διαχωρισμός των πανεπιστημίων σε ΑΕΙ-ΤΕΙ-ΙΕΚ-ΚΕΚ αποτελεί ένδειξη της προσπάθειας του κεφαλαίου να διαβαθμίσει τα μορφωτικά και επαγγελματικά δικαιώματα της σπουδάζουσας νεολαίας ακριβώς για να παράγει εργαζόμενους διαφορετικών ταχυτήτων αναλώσιμους και άμεσα εκμεταλλεύσιμους για τις ανάγκες του. Ο διαχωρισμός εδράζεται στο επίπεδο παραγωγικής βάσης και αντανακλάται στους πολιτικούς και ιδεολογικούς μηχανισμούς που δημιουργούνται σε κάθε στάδιο αναδιάταξης του καπιταλισμού. Εν τέλει δημιουργούνται νέα κριτήρια ταξικού διαχωρισμού της νεολαίας για να μπορεί να κυριαρχεί η αντίληψη του ανταγωνισμού και της υποταγής όσο και της κοστολόγησης και ποσοτικοποίησης της παραγωγικής αξίας του φοιτητή.


Στην προσπάθεια νέας επιχειρηματικής λειτουργίας του πανεπιστημίου η επίθεση καταγράφεται στα ΤΕΙ μέσω:



1)της εντατικοποίησης των σπουδών (35ωρο όριο δήλωσης, αλυσίδες) 2)κομμένα αναλώσιμα που τα βάζουμε από τις τσέπες μας, ελλείψεις σε προσωπικό,
3)εργολαβίες σε σίτιση, κυλικεία ,καθαριότητα, άδεια κτήρια του ΤΕΙ που ξεπουλιούνται σε μεγαλοεταιρείες
4)πρακτική άσκηση χωρίς συλλογικές συμβάσεις και ασφάλιση, αποκομμένη από την εκπαιδευτική διαδικασία
5)αλλαγές στα προγράμματα σπουδών που ισούται με την ολοένα και μεγαλύτερη υποβάθμιση όσων διδασκόμαστε, τροχιά εξειδίκευσης και κατάρτισης που συχνά οδηγεί και στη συγχώνευση τμημάτων ως κατευθύνσεις-τομείς (όπως ένωση τουριστικών σπουδών με διοίκηση επιχείρησεων)

Στόχος μας όταν ανοίγουμε τις θέσεις μας ενάντια στην επίθεση του κεφαλαίου σε όλα αυτά τα μέτωπα πρέπει να είναι η ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση ως αντιπρόταση μαζί με την δημόσια δωρεάν εκπαίδευση ενάντια στο σχέδιο νέας επιχειρηματικοποίησης των πανεπιστημίων. Τα καθήκοντα μας είναι να διαμορφώσουμε σχέδιο δράσης που δεν θα μένει στα κινηματικά ραντεβού, αλλά θα ανοίγει τα μέτωπα με συγκεκριμένες ενέργειες και προτάσεις συνδεδεμένες με την ανασυγκρότηση των φοιτητικών συλλόγων.



Για την μετωπική πολιτική:



Στη βάση των κύριων μετώπων που εστιάζει την επίθεσή της η εγχώρια αστική τάξη: α) την καταστολή των προσφύγων, β) τη διάλυση της δημόσιας ασφάλισης και όσον αφορά τις σχολές την περαιτέρω αποδοτικοποίηση της εκπαίδευσης, εν μέρει μέσω της ιδιωτικοποίησης πτυχών της, είναι αναγκαίο η ΕΑΑΚ να επεξεργαστεί τις αναγκαίες τακτικές για την πάλη ενάντια στα σχέδια ανάκαμψης του κεφαλαίου ξεκινώντας απο την παραδοχή πως η αντεπίθεσή μας για να είναι νικηφόρα θα πρέπει να στρέφεται κατά του ίδιου του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Αυτές οι τακτικές λογοδοτούν: α) στην ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος με μαζικές συνελεύσεις, και άλλες διαδικασίες βάσης κόντρα στο γραφειοκρατισμό και σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση, άρρηκτα συνδεδεμένη με το εργατικό κίνημα και β) στη συγκρότηση της ΕΑΑΚ ως αντικαπιταλιστικού πόλου ενάντια σε κάθε λογική διαχείρισης του συστήματος. Κομμάτι του συνολικού αυτού σχεδιασμού είναι και η επεξεργασία θέσεων για την μετωπική τακτική και τις πολιτικές και εκλογικές συνεργασίες. Λόγω αυτού χρειάζεται η σαφής διατύπωση του περιεχομένου του αντικαπιταλισμού.

Αντικαπιταλισμός δεν είναι η γενική και αφηρημένη εναντίωση στα μέτρα λιτότητας ή στις κυβερνητικές πολιτικές. Δεν είναι μια νεφελώδης “αγωνιστική” πολιτική απέναντι στο σύστημα, αλλά η ριζική και ολοκληρωτική ρήξη με την εξουσία του κεφαλαίου και η διατύπωση της χειραφετικής στρατηγικής με στόχο την εργατική εξουσία.

Η συγκρότηση της ΕΑΑΚ ως αντικαπιταλιστικού πόλου απαιτεί τη συσπείρωση της πρωτοπορίας των αγωνιστών/-ριων στις γραμμές της γύρω απο το αναγκαίο αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα. Ένας τέτοιος πόλος εξ'ορισμού δεν μπορεί στη στρατηγική του να περιλαμβάνει καμία εκδοχή αριστερού κυβερνητισμού είτε αυτού που στοχεύει σε μια κυβέρνηση που θα υλοποιεί πρόγραμμα ανατροπής της υπάρχουσας κατάστασης είτε αυτού που θεωρεί πως μια τέτοια κυβέρνηση θα δημιουργήσει χώρο και συνθήκες ανάπτυξης του κινήματος. Αντίθετα, η χειραφέτηση της εργατικής τάξης είναι έργο της ίδιας και κάθε πολιτική που άμεσα ή έμμεσα αρνείται αυτή την παραδοχή είναι ρεφορμιστική, δηλαδή εκφράζει την “αριστερή” πτέρυγα της αστικής τάξης. Ως εκ τούτου η δυνητική συνεργασία με δυνάμεις όπως η ΑΡΕΝ πρέπει να εξετασθεί υπό αυτό το πρίσμα.



Μέχρι την αποχώρηση της απο το ΣΥΡΙΖΑ, η ΑΡΕΝ ήταν η κυβερνητική νεολαία και υπεράσπιζε τις επιλογές της διαχείρισης του συστήματος με “αριστερό” πρόσημο. Η ρήξη της με το ΣΥΡΙΖΑ είναι ημιτελής καθώς μένει σε μια αποκήρυξη της ηγεσίας του ενώ δεν έχει διαμορφώσει γραμμή αποδέσμευσης απο τη στρατηγική του, στοιχείο που αντανακλάται και στην πολιτική ανομοιογένεια στο εσωτερικό της. Στο σήμερα, οι προβληματικές της εν μέρει αποτυπώνονται και στη συμμετοχή της στα οργανά συνδιοίκησης-συνδιαχείρισης, σώματα που δρουν με γνώμονα την αποδοτικότητα των σχολών προς όφελος του κεφαλαίου. Βλέπουμε λοιπόν, ότι η οποιαδήποτε συμφωνία σε μίνιμουμ ή μάξιμουμ πλαίσια δεν αναιρεί την πραγματικότητα των πρακτικών της ΑΡΕΝ στο κίνημα και την αποκλιμάκωση στην οποία αυτές έχουν συνεισφέρει, αλλά αναδεικνύει πόσο ψευδεπίγραφες είναι οι συνεργασίες σε επίπεδο διακήρυξης· αντιθέτως βρίσκονται μακριά απο την ουσία του αντικαπιταλισμού και τις ανάγκες του κινήματος καθώς δεν ξεκαθαρίζει τις στρατηγικές αντιθέσεις. Παράλληλα, η διαδικασία με την οποία κλήθηκαν τα σχήματα να συμπεράνουν αν υπάρχουν ή όχι οι όροι της συνεργασίας είναι προβληματική, καθώς χωρίς να εξετάζεται σε βάθος χρόνου η κινηματική σύμπλευση και ως απόρροια της η στρατηγική συμφωνία, υποδεικνύεται ως καθοριστική μεθοδολογία η στείρα πολιτική συζήτηση στα παρασκήνια της ταξικής πάλης. Χρέος μας όμως είναι να ωθήσουμε σε μαχητική κατεύθυνση, σχήματα και αγωνιστές/ριες που κινούνται σε τροχιά συνολικής ρήξης και όχι να αρκούμαστε σε λογικές άκριτης μαζικής ένταξης στην ΕΑΑΚ αλλά ούτε και σεχταριστικής αδιαφορίας.



Τα παραπάνω συνηγορούν πως η συνεργασία, πολιτική και εκλογική, με την ΑΡΕΝ στο υπάρχον πολιτικό πλαίσιο όπως το διαμορφώνει η κινηματική πρακτική δεν μπορεί να υποβοηθήσει ούτε την ανασύνταξη του κινήματος ούτε τη στρατηγική εμβάθυνση εντός της ΕΑΑΚ. Ταυτόχρονα όμως, υπάρχει η ανάγκη μέγιστης συσπείρωσης γύρω απο τον αντικαπιταλιστικό πόλο γι'αυτό και χρειάζονται κινηματικές πρωτοβουλίες απο την ΕΑΑΚ που θα ωθούν σε μαχητική κατεύθυνση τους συλλόγους και τα αγωνιστικά κομμάτια εντός τους πέρα απο κάθε εκδοχή ρεφορμισμού. Πρώτη προϋπόθεση για την επίτευξη αυτής της διαδικασίας είναι η απόκτηση ξεκάθαρης στρατηγικής εντός της ΕΑΑΚ. Η επιμονή μας στον αδιαπραγμάτευτο, αντικαπιταλιστικό χαρακτήρα των σχημάτων έχει σημείο εκκίνησης την αναγκαιότητα της συνολικής σύγκρουσης με το κεφάλαιο στο σήμερα ως θεμελιώδες στοιχείο του κινήματος. Συμπερασματικά, απέναντι στον άκρατο φετιχισμό της μετωπολαγνείας προτάσσουμε τη γόνιμη, ενιαιομετωπική στάση με πλατιές πρωτοβουλίες και κοινή κινηματική δράση στη ζωντάνια της ταξικής πάλης όπου θα κριθεί η κάθε μορφή συμπόρευσης.



Για το προσφυγικό:



Σχετικά με το προσφυγικό/μεταναστευτικό, οι πόλεμοι στην Μ. Ανατολή καλά κρατούν, οι κυβερνήσεις των χωρών της Ε.Ε. συνεχίζουν να εφαρμόζουν πολιτικές ενάντια στους πρόσφυγες, υπηρετώντας το κλίμα ξενοφοβίας και ρατσισμού, που καλλιεργεί η άρχουσα τάξη και οι φασίστες και η νέα συμφωνία Τουρκίας - Ε.Ε. επισφράγισε και οριστικοποίησε μια σειρά από αποφάσεις–καταδίκες για το μέλλον χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών.



Έτσι, έχουμε εικόνες όπως οι πρώτες επαναπροωθήσεις στην Τουρκία, με πρόσφυγες και μετανάστες να κρατούνται σε φυλακές και να αυτοκτονούν, με τα άθλια στρατόπεδα συγκέντρωσης, με την άγρια καταστολή απ την αστυνομία που οδήγησε ήδη σε μία δολοφονία στην Ειδομένη. Παράλληλα, στοχοποίηση αλληλέγγυων αγωνιστών, μαζί με την επανεμφάνιση της Χρυσής Αυγής και τις λεγόμενες "Επιτροπές Κατοίκων" κάνουν ακόμα πιο δύσκολη την προσπάθεια αλλαγής της υπάρχουσας κατάστασης.



Βλέπουμε λοιπόν, ότι είναι χρέος της δικιάς μας αριστεράς να μετασχηματίσει το κίνημα φιλανθρωπίας που υπάρχει και να του δώσει ξεκάθαρα πολιτικά χαρακτηριστικά, για να σταματήσουν οι πόλεμοι και η φτώχεια που γεννά η καπιταλιστική κρίση, για να ανατραπούν οι αντιπροσφυγικές πολιτικές Ε.Ε, Ελλάδας και Τουρκίας, για ανοιχτά σύνορα για πρόσφυγες και μετανάστες, με αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης και ίσα δικαιώματα. Γιατί για εμάς, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι ταξικά μας αδέλφια και είναι καλοδεχούμενοι. Έχουμε τα ίδια αιτήματα γι' αυτούς, όπως και για τους εγχώριους εργαζόμενους.



Τρίτη, 19 Απριλίου 2016

Η Μ.ΑΡ.Κ.Σ. ΣΧΗΜΑ-ΤΙΖΕΤΑΙ

Η Μαχόμενη ΑΡιστερή Κίνηση Σπουδαστών ΣΧΗΜΑ-τίζεται εν' όψει της προβολής της Τετάρτης(20/4) και του φεστιβάλ της (13-14/5). Το "σχήμα" είναι μια ανοικτή διαδικασία στην οποία ο καθένας μπορεί να λάβει μέρος και να συμβάλει στη κουβέντα με την άποψή του, όποια και αν είναι αυτή. Η διαδικασία αυτή θα λάβει μέρος στο στέκι του σχήματος στις 3 τη Τρίτη 19/4. Όλοι οι συνάδελφοι είναι ευπρόσδεκτοι.

Δευτέρα, 4 Απριλίου 2016

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ, ΤΕΤΑΡΤΗ 6/4 ΣΤΟ ΑΜΦΧ/Ν

Ο ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΜΑΡΚΣ ΕΑΑΚ
(Μαχόμενη ΑΡιστερή Κίνηση Σπουδαστών - Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση)

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 6/4 ΣΤΗ 1μμ, Αμφ. Χ/Ν

Γιατί είτε ο ατομικός δρόμος της υποταγής, είτε αυτός της ανάθεσης σε "πεφωτισμένους" συνδικαλιστές, δεν είναι η λύση!
Θέλουμε μαζική συμμετοχή των φοιτητών σε ένα φοιτητικό σύλλογο, που θα μάχεται για:

Ένα πραγματικά δημόσιο, δωρεάν πανεπιστήμιο:
• Με τον κύριο λόγο να έχουν οι φοιτητικοί σύλλογοι, και όχι οι Πρυτάνεις/Πρόεδροι
• Για πτυχία κατοχυρωμένα με επαγγελματικά δικαιώματα και όχι ατομικά πιστοποιητικά ανεργίας και επανακατάρτισης.
• Ενάντια σε παλιά και νέα νομοσχέδια, που εισάγουν δίδακτρα, κλείνουν σχολές και διαγράφουν φοιτητές.
• Ενάντια στην υποχρηματοδότηση, τις περικοπές σε σίτιση, συγγράμματα, εργαστηριακό εξοπλισμό, μεταφορές, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και με τις ακόμα ανύπαρκτες εστίες.
• Ενάντια στην εντατικοποίηση και στην αλλαγή στα προγράμματα σπουδών, με βάση τις ανάγκες της αγοράς.

Ένα φοιτητικό σύλλογο δυνατό και μαχητικό:
• Όπου τον πρώτο λόγο θα τον έχουν οι Γενικές Συνελεύσεις.
• Όπου όλοι οι φοιτητές θα είμαστε κοινωνοί των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε στην καθημερινότητά μας αλλά και μελλοντικά ως εργαζόμενοι.
• Μακριά από τη γραφειοκρατία, τους ειδικούς, τους εκλεκτούς.
• Για ένα σύλλογο που θα υψώνει το ανάστημά του στις απειλές των καθηγητών και θα υπερασπίζεται τα δικαιώματα των φοιτητών.

 Ένα ανυποχώρητο κίνημα νεολαίας που στο πλευρό του εργατικού κινήματος θα πρωτοστατήσει στον αγώνα για την ανατροπή της πολιτικής της φτώχειας και της εξαθλίωσης:
• Να μην πέρασει το νέο ασφαλιστικό, λέμε Όχι στην κατάργηση της κοινωνικής ασφάλισης.
• Δουλειά με δικαιώματα, όχι ελαστική εργασία. Όχι στα 3μηνα και voucher, άμεση επανακατοχύρωση των συλλογικών συμβάσεων, κατάργηση των νόμων εργασιακού μεσαίωνα, γενναία αύξηση του βασικού μισθού.
• Κανένας νέος άνεργος, να μην είναι μόνη λύση η μετανάστευση.

• Παλεύουμε με μια σειρά από πρωτοβουλίες αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης ώστε κανένας να μην είναι μόνος του στην κρίση.

Την καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας:
•  Ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, τις επεμβάσεις και τους βομβαρδισμούς ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ε.Ε. και στη συμμετοχή των χωρών μας. Για να μπει τέλος στο έγκλημα στο Αιγαίο.
• Ενάντια σε στρατόπεδα συγκέντρωσης(hot spot), ανθρώπινες σύνθηκες διαμόνης σε πρόσφυγες και μετανάστες
• Να αγωνιστούμε για ελεύθερη και ασφαλή μετακίνηση τους προς την Ευρώπη και για όσους επιλέξουν να μείνουν,  πλήρη αποκατάστασή τους στην Ελλάδα.
• Να πέσει ο φράχτης του Έβρου. Όχι στην Ευρώπη-φρούριο.   
• Για να τελειώνουμε με τους νεοναζί. Το φοιτητικό κίνημα θα συνεχίσει αποφασιστικά να αντιπαλεύει το φασισμό, τόσο μέσα από αντιφασιστικές πρωτοβουλίες όσο και στο δρόμο.

Τι πρέπει όμως να γίνει?

Η γενική συνέλευση να είναι το κυρίαρχο όργανο αποφάσεων μέσα στη σχολή:
Τα διοικητικά συμβούλια θα είναι υπόλογοι των γενικών συνελεύσεων και οχι το ανάποδο. Από τη Γ.Σ. θα αποφασίζεται οποιαδήποτε αλλαγή, όπως αλλαγή στο πρόγραμμα στο σπουδών ή στην χρηματοδότηση.

Κάθε ένας από εμάς να συμμετέχει ενεργά στις γενικές συνελεύσεις:
Θέτοντας απορίες και προβληματισμούς αλλά και προτάσεις, έτσι ώστε όποια απόφαση παρθεί, να εκφράζει την πλειοψηφία των φοιτητών.

Να αλλάξει ο τρόπος που γίνεται η γενική συνέλευση:
Με κάθε φοιτητή να μπορεί να ακουστεί, ώστε να έχουμε πραγματικό διάλογο και ανταλλαγή ιδεών, χωρίς να αφήνουμε να γίνονται οι Γ.Σ. μαγαζάκια παρατάξεων.
Χωρίς προεδρία και μικροφωνικές, δείχνοντας σεβασμό ο ένας προς τον άλλον.
Με το αποτέλεσμα τους να είναι μαζικές κινητοποιήσεις ή καταλήψεις, οι όποιες δεν θα γίνονται άπλα για να γίνουν αλλά θα έχουν πολιτικό στόχο.

Η λύση βρίσκεται στα χέρια σου, στο να αντιληφθείς το ρόλο σου στη σχολή και να διεκδικήσεις τις ανάγκες σου!

Για όλα αυτά και για άλλα πολλά ζητήματα σχολής και μη, να συμμετέχουμε όλοι στη συζήτηση και στην απόφαση του φοιτητικού συλλόγου στην επερχόμενη Γενική Συνέλευσή  την Τετάρτη 6/4.


Κυριακή, 20 Μαρτίου 2016

15ο Αντιπολέμικο Διήμερο Ενωτικής Πρωτοβουλίας-ΕΑΑΚ


8 και 9 Απρίλη
Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας των Λαών, Χανιά

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ:

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8 ΑΠΡΙΛΗ

18:00 | Συζήτηση:
"Το Πανεπιστήμιο στη δίνη της κρίσης. Ξεσηκωμός ενάντια στο νέο νομοσχέδιο"

Ομιλητές:
Παναγιώτης Σωτήρης
Πελτέκης Κωνσταντίνος
Δαφέρμου Ειρήνη

21:00 | Συναυλία:

Rationalistas
Villagers Of Ioannina City

ΣΑΒΒΑΤΟ 9 ΑΠΡΙΛΗ

18:00 | Συζήτηση με θέμα:
"Πόλεμος σημαίνει προσφυγιά. H αντίσταση των λαών θα νικήσει"

Ομιλητές:
Αντωνόπουλος Παύλος
Παυλόπουλος Γιώργο

21:00 | Συναυλία:

Φοίβος Δεληβοριάς
Σταυρακάκης-Μανωλάκης

στο χώρο θα λειτουργούν:
θεματικά περίπτερα | βιβλιοπωλείο | κυλικείο

Η είσοδος είναι δωρεάν.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΜΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΜΑΡΚΣ-ΕΑΑΚ ΣΤΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΕΑΑΚ ΑΘΗΝΑΣ

Ως ΜΑΡΚΣ-ΕΑΑΚ ,σχήμα που παρεμβαίνουμε στις σχολές του ΤΕΙ ΠΕΙΡΑΙΑ καταθέτουμε αυτό το κείμενο συμβολής για να περιγράψουμε τόσο την κατάσταση στα ΤΕΙ για να έχουν όλοι οι σύντροφοι συνολική εικόνα όσο και ένα σχεδιασμό  που πρέπει να βάλουμε ως ΕΑΑΚ για το επόμενο διάστημα που θα μπορεί να υλοποιείται ενιαία ,που θα βγαίνει μαχητικά ενάντια στη συνδυασμένη και ανισόμετρη επίθεση του κεφαλαίου, που θα ανοίξει έναν γόνιμο και συντροφικό διάλογο πλατιά στο αμφιθέατρο.

Ο διαχωρισμός των πανεπιστημίων σε ΑΕΙ-ΤΕΙ-ΙΕΚ-ΚΕΚ κλπ αποτελεί την τρανταχτή απόδειξη της προσπάθειας του κεφαλαίου να διαβαθμίσει τα μορφωτικά και επαγγελματικά δικαιώματα της σπουδάζουσας νεολαίας ακριβώς για να παράγει εργαζόμενους διαφορετικών ταχυτήτων αναλώσιμους και άμεσα εκμεταλλεύσιμους για τις ανάγκες του. Ο διαχωρισμός εδράζεται εκτός από το επίπεδο παραγωγικής βάσης σε πολιτικούς και ιδεολογικούς μηχανισμούς. Διαχωρίζει την νεολαία με κοινωνικά κριτήρια και ταμπού, δημιουργεί ταξικούς φραγμούς για να μπορέσει να κυριαρχεί η αντίληψη του ανταγωνισμού και της υποταγής όσο και της κοστολόγησης και ποσοτικοποίησης της παραγωγικής αξίας του φοιτητή.

   Τώρα πιο έντονα από ποτέ στην προσπάθεια επιχειρηματικής λειτουργίας του πανεπιστημίου  καταγράφεται  η ανισόμετρη επίθεση που εκδηλώνεται στα ΤΕΙ μέσω :
της εντατικοποίησης των σπουδών (35ωρο όριο δήλωσης, αλυσίδες)

κομμένα αναλώσιμα που τα βάζουμε από τις τσέπες μας, ελλείψεις σε προσωπικό, 
εργολαβίες σε σίτιση και τα κυλικεία, άδεια κτήρια του ΤΕΙ που ξεπουλιούνται σε μεγαλοεταιρείες
πρακτική άσκηση χωρίς συλλογικές συμβάσεις και ασφάλιση, αποκομμένη από την εκπαιδευτική διαδικασία

αλλαγές στα προγράμματα σπουδών = υποβάθμιση των όσων μαθαίνουμε όλο και περισσότερο σε μια τροχιά εξειδίκευσης και κατάρτισης που συχνά οδηγούν και στη συγχώνευση τμημάτων ως κατευθύνσεις τμημάτων (όπως των τουριστικών σπουδών που ένωσαν με την διοίκηση επιχειρήσεων)
Όλα αυτά θα συνολικοποιηθούν στο νομοσχέδιο Φίλη βάση των επιταγών των μνημονίων και των ΕΕ-ΔΝΤ. Σημειώνοντας ότι όλα αυτά συμβαίνουν τη στιγμή που οι φοιτητές του ΤΕΙ κατά πλειοψηφία προέρχονται από λαϊκές οικογένειες και κατά πλειοψηφία εργάζεται κυρίως ανασφάλιστη πράγμα που καθιστά τις φοιτητικές τους υποχρεώσεις βάσανο και ατομική υπόθεση. Το σχέδιο της αστικής τάξης ,του Φίλη μας θέλει σύμφωνους, πειθαρχημένους και υποταγμένους στην αγορά, το κεφάλαιο, την ΕΕ. Οι πρακτικές τους έρχονται να καταστείλουν κάθε αντίδραση του κόσμου και να τον αποθαρρύνουν πλήρως μέσω της λογικής του TINA.

                            Με ποιο σχέδιο και ποια προοπτική;

Μπροστά σε όλο αυτό το συρφετό  τα καθήκοντα μας είναι να διαμορφώσουμε σχέδιο δράσης που δεν θα μένει στα κινηματικά ραντεβού, θα ανοίγει τα μέτωπα της Υποχρηματοδότησης - διάλυσης- Νέου Νόμου, του Ασφαλιστικού εκτρώματος, του Προσφυγικού ζητήματος με συγκεκριμένες ενέργειες και προτάσεις για ανασυγκρότηση του φοιτητικού συλλόγου όχι μόνο στις σχολές που υπάρχουν οι συνθήκες ανταπόκρισης σε αυτά τα πλάνα αλλά και σε σχολές μεγάλες όπως τα ΤΕΙ που είναι τόσες οι δυσκολίες που αναγκάζονται να παίζουν κάθε φορά τον ρόλο του μαραθωνοδρόμου. Είναι απαράδεκτο από τη στιγμή που γνωρίζουμε πως το κεφάλαιο πρώτα θα επιτεθεί εκεί που δεν θα βρεί ιδιαίτερη αντίσταση να μην δίνουμε σημασία και βάρος σε αυτό το ρεαλιστικό στοιχείο αρνούμενοι τις επιπτώσεις που αυτό θα έχει συνολικά για την αντεπίθεση μας, οι οποίες θα είναι επίπονες και θα κοστίσουν. Στόχος μας όταν ανοίγουμε  τις θέσεις μας ενάντια στην επίθεση του κεφαλαίου σε όλα αυτά τα μέτωπα πρέπει να είναι και η ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση ως αντιπρόταση μαζί με την δημόσια δωρεάν εκπαίδευση ενάντια στο σχέδιο επιχειρηματικοποίησης των πανεπιστημίων. Δεν υφίσταται το γεγονός να μιλάμε για ενιαία πανεπιστημιακή δίχως συγκεκριμένες προτάσεις υλοποίησης του ενιαίου πτυχίου ανά γνωστικό αντικείμενο, έτσι ώστε να διασφαλίσουμε την πλήρη κατοχύρωση επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων και να σπάσουμε έτσι τις διακρίσεις των εργαζομένων, των ταξικών αποκλεισμών και εν τέλει της ανισόμετρης επίθεσης του κεφαλαίου που μας οδηγεί στο να μπαίνουμε σε ρόλο άμυνας όπου έχουμε περισσότερες δυνάμεις κι όπου δεν έχουμε, να αντικρίζουμε την ενσωμάτωση της στην τακτική μας. Ο στόχος της Ενιαίας πανεπιστημιακής συνολικοποιεί όλες τις επιδιώξεις μας γύρω από την δημόσια δωρεάν παιδεία και τα χαρακτηριστικά που της έχουμε δώσει, την οργάνωση και πολιτικοποίηση ανεξάρτητων αγωνιστών , αυτόν τον άλλο δρόμο που αναφέρουμε που τον διέπουν το αντικαπιταλιστικό πρόταγμα και οι τάσεις χειραφέτησης.


Μετωπική Πολιτική: Με τον αντικαπιταλισμό μπροστά για τους νικηφόρους αγώνες της εποχής μας!

Η ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ σε διαχειριστή της κρίσης του καπιταλισμού στο ελλαδικό έθνος-κράτος, η ένταση και επέκταση της κρίσης, η συνολικότερη αποσταθεροποίηση του ελληνικού πολιτικού συστήματος καθώς και οι αναδιατάξεις εντός κομματιών της αριστεράς οδήγησαν σε αποδέσμευση απο τον ΣΥΡΙΖΑ των δυνάμεων της ΑΡΕΝ  τα οποία αφενός βρίσκονται σε ημιτελή πορεία ρήξης με τη στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ και αφετέρου παρουσιάζουν μεγάλη ανομοιογένεια στο εσωτερικό τους. Ανέκυψε επομένως εντός της ΕΑΑΚ σε ένα αναβαθμισμένο πλαίσιο σε σχέση με προηγούμενες περιόδους, το πολυεπίπεδο ερώτημα: “Ποιά η στάση της ΕΑΑΚ απέναντι στην ΑΡΕΝ και άλλες δυνάμεις που κινούνται σε παρόμοια κατεύθυνση;” Από την πλευρά μας, θεωρούμε πως η σκιαγράφηση μιας απάντησης απαιτεί πρώτα απ'όλα να απαντήσουμε στο “Σε τι λογοδοτεί η οποιαδήποτε στάση κρατήσουμε;”              

Καταρχήν, για εμάς, λογοδοτεί στο στόχο της ανασυγκρότησης των ΦΣ σε αγωνιστική κατεύθυνση και κατά δεύτερον και εξίσου σημαντικό στη συγκρότηση του αντικαπιταλιστικού πόλου του φοιτητικού κινήματος, δηλαδή τη συσπείρωση της πρωτοπορίας των μαχόμενων φοιτητών γύρω απο το αναγκαίο αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα εντός των σχολών. Καταλήγουμε ότι οι παραπάνω στόχοι οριοθετούν συγκεκριμένη τακτική για την μετωπική στάση μας:                                                                                             
α)πλατιές πρωτοβουλίες και κοινή κινηματική δράση με όλα εκείνα τα κομμάτια της αριστεράς που εντός των συλλόγων ταχθούν στο δρόμο της μάχης ενάντια στην επιχειρηματικοποίηση της παιδείας, στις κυβερνητικές πολιτικές, στην ΕΕ και τους μηχανισμούς της. Μ'αυτό τον τρόπο θα πετύχουμε 1) τη μέγιστη κινητοποίηση δυνάμεων στο κινηματικό πεδίο 2) το ξεκαθάρισμα ανάμεσα στις δυνάμεις που εναντιώνονται στο στρατηγικό πυρήνα της αντεργατικής-αντιλαϊκής επίθεσης και αυτές που αναπαράγουν άλλο ένα νεφελώδες διαχειριστικό μίγμα με αγωνιστικό περιτύλιγμα 3) την ενίσχυση του αντικαπιταλιστικού στρατοπέδου μέσω της ανάδειξης των ορίων κάθε ρεφορμιστικής αντίληψης στα πρωτοπόρα κομμάτια μέσα στην υλική σύγκρουση με το κεφάλαιο και το κράτος του.                                                      
β)ξεκάθαρη οικοδόμηση της ΕΑΑΚ ως ομογενές αντικαπιταλιστικό μόρφωμα που θα παίζει συσπειρωτικό ρόλο για την πρωτοπορία και θα δημιουργεί τον απαραίτητο πολιτικό χώρο εντός των σχημάτων γι'αυτήν. Ταυτόχρονα, χρειάζεται να διασφαλιστεί η αυτοτελής καταγραφή της ΕΑΑΚ σε κάθε επίπεδο. Ως εκ τούτου, η εκλογική συνεργασία και η ένταξη οργανωμένων δυνάμεων στην ΕΑΑΚ δε μπορεί να σημαίνει καμία στρατηγική υποχώρηση της, καθώς προϋποθέτει την πλήρη αποδοχή των κεκτημένων της ΕΑΑΚ χωρίς καμία αλλοίωση ή ομιχλώδη διατύπωσή τους για την ευκολότερη συγκόλληση πολιτικά ετερόκλητων στοιχείων. Η επιμονή  μας στον αδιαπραγμάτευτο, αντικαπιταλιστικό χαρακτήρα των σχημάτων έχει σημείο εκκίνησης την αναγκαιότητα της συνολικής σύγκρουσης με το κεφάλαιο στο σήμερα ως θεμελιώδες στοιχείο του κινήματος.

Συμπερασματικά, κάθε γόνιμη, ενιαιομετωπική τακτική και συνεργασία ή ενσωμάτωση στη ΕΑΑΚ μπορεί να γίνει μόνο μέσα σε κινηματικές διαδικασίες και πρωτοβουλίες όπου το δυναμικό του κάθε σχήματος  ̶ μακριά απο κεντρικές αποφάσεις κονκλαβίων  ̶  θα αποφασίσει πως θα αντιμετωπίσει στο χώρο του τη Χ,Ψ, Ζ δύναμη με κριτήριο όχι κάποια αφηρημένη και κοινή “αντισυστημική στάση”, αλλά τη θέση της δύναμης αυτής στη ζωντανή κίνηση της ταξικής πάλης. Η αποτίμηση του κάθε σχήματος μετά απ'αυτή τη διαδικασία πρέπει να μεταφερθεί στην επόμενη αθηναϊκή ή πανελλαδική διαδικασία για να αρχίσει η επεξεργασία συνολικής στάσης της ΕΑΑΚ στη βάση της εμπειρίας και αυτοτελούς παρέμβασης κάθε σχήματος  και όχι στην κατάργηση αυτής της αυτοτέλειας και της επιβολής κεντρικών αποφάσεων στων οποίων τη λήψη τα σχήματα ποτέ δε συμμετείχαν.

Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2016

Κάλεσμα σε συμμετοχή στη γενική συνέλευση ΣΤΕφ στις 9/3 και ώρα 13:00

Όντας φοιτητές είμαστε αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας μιας και βιώνουμε στο έπακρο την κρίση, την ανεργία, την ανασφάλεια. Είναι λογικό λοιπόν να παίρνουμε ερέθισμα από τα δρώμενα γύρω μας και να θέλουμε να αντιδράσουμε μέσα από τα συλλογικά όργανα του συλλόγου, δηλαδή τις γενικές συνελεύσεις. Καλούμε λοιπόν τα μέλη του Φοιτητικού Συλλόγου της ΣΤΕφ να δώσουν μαζικό παρόν στη γενική συνέλευση που θα λάβει μέρος τη Τετάρτη 9/3 και ώρα 13:00 στο αμφ. Χατζηνικολάου. Τα θέματα που θα θιγούν είναι: 
  • Προσφυγικό/Μεταναστευτικό
  • Νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο
  • Νέο εκπαιδευτικό νομοσχέδιο
  • Προβλήματα της σχολής


ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΣΤΕΦ
ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ



Τρίτη, 1 Μαρτίου 2016

Κάλεσμα για συγκέντρωση στο συνεδριακό κέντρο στις 02/03 στις 11:00

Σε μία ξαφνική κίνηση,για τα δεδομένα της σχολής, η διοίκηση του ΑΕΙ ΠΕΙΡΑΙΑ ΤΤ καλεί τους φοιτητές και τους μαθητές σε συζήτηση ώστε να "γίνει ανταλλαγή απόψεων για την εύρυθμη λειτουργία της σχολής". Όμως, όσο καλοθέλητο και να ακούγεται αυτό μας παραξενεύει το γεγονός πως τόσο καιρό που η σχολή ομολογουμένως πάσχει από άπειρα προβλήματα (κάτι για αναστολή λειτουργίας ακούστηκε από τη μεριά της διοίκησης) ξαφνικά μας ζητείται να πάρουμε θέση μέσα από μία απλή ανακοίνωση στο σάιτ της σχολής, η οποία έγινε μονάχα μερικές ώρες πριν τη συγκέντρωση.

Ως Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση θα παραστούμε στη συγκέντρωση αυτή ώστε να προασπίσουμε τις ανάγκες και τα συμφέροντα των συμφοιτητών μας αλλά και να θίξουμε τα προβλήματα της σχολής μας, προβλήματα που ορισμένοι θέλουν να αποφεύγουν και όχι να λύνουν. Παράλληλα καλούμε τους φοιτητές της σχολής να δώσουν ένα μαζικό παρόν και να συμβάλλουν και αυτοί στον όλο/όποιο διάλογο.

Λίγα λόγια για το ασφαλιστικό



Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει στα σκαριά και φέρνει ένα νέο νομοσχέδιο που αφορά το ασφαλιστικό. Ως τίμιος συνεχιστής των υπόλοιπων εκτρωμάτων που έχει ψηφίσει αυτή η κυβέρνηση, το νέο ασφαλιστικό έρχεται να διαλύσει τις συντάξεις, να αυξήσει τις εισφορές, να απαγορεύσει την ασφάλιση στους εργαζόμενους και μη και γενικότερα να σβήσει από το χάρτη την όποια έννοια του «κοινωνικού κράτους» . Οι τομές που επιχειρούνται, εντάσσονται στην ενιαία πολιτική της ΕΕ για συρρίκνωση-ελαχιστοποίηση των κοινωνικών παροχών, με αιχμή τα συστήματα Κοινωνικής Ασφάλισης (σε συντάξεις, υγεία, πρόνοια), επέκταση της ιδιωτικής ασφάλισης και των επαγγελματικών Ταμείων, την μετατροπή του ασφαλιστικού συστήματος από κοινωνικό-αναδιανεμητικό , σε ατομικό και ανταποδοτικό. Προσπαθούν, δηλαδή, να μας πείσουν πως η ασφάλιση είναι ατομική ευθύνη και όχι αυτονόητο κοινωνικό δικαίωμα. Πιο συγκεκριμένα φέρνει :

· «εθνική σύνταξη» στα 384€

· Μειώσεις συντάξεων στους νεοσυνταξειούχους


· Μεγάλη αύξηση των εισφορών για τους εργαζόμενους και αγρότες

· Μείωση του εφάπαξ

· Κατάργηση των ασφαλιστικών ταμείων

Το νέο νομοσχέδιο όμως πλήττει και τη νεολαία αφού φέρνει ένα σωρό νέα μέτρα που αφορούν τον κλάδο των μηχανικών όπως τη κατακόρυφη αύξηση των εισφορών των μηχανικών. Κάτι τέτοιο σημαίνει πως πολλοί μηχανικοί και όχι μόνο, θα μείνουν εκτός κοινωνικής ασφάλισης, υγειονομικής περίθαλψης και επαγγελματικής δραστηριότητας. Αυτή η αύξηση των εισφορών ανεξάρτητα από το εισόδημα έχει ως σκοπό να δημιουργεί χρέη και παράλληλα να μειώσει τον αριθμό των ελεύθερων επαγγελματιών.

Μας αφορά διότι Τα παραπάνω ολοκληρώνουν την εικόνα του “εργασιακού μεσαίωνα” που θα αντιμετωπίσει η νεολαία στο άμεσο μέλλον. Στην ουσία, προκειμένου η νεολαία να επιβιώσει θα αναγκαστεί να δουλεύει για το υπόλοιπο της ζωής της, κάτω από τις χειρότερες εργασιακές σχέσεις, με ασφάλιση που θα καθορίζεται από τις εκάστοτε εργασιακές συνθήκες και χωρίς καμία προοπτική για άμεση συνταξιοδότηση. Η μάχη ενάντια στο νέο ν/σ για το ασφαλιστικό, είναι πρωτίστως μάχη της νεολαίας, εργαζόμενης και άνεργης, σπουδάζουσας ή μη, διότι αφορά την ίδια της την επιβίωση.

Καλούμαστε να μπλοκάρουμε τον σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα, που ολοκληρώνεται μπροστά μας και διαμορφώνει την ζωή μας, διεκδικώντας την ανατροπή του νέου ν/σ και επιβάλλοντας μαχητικά, πλήρη –δημόσια –δωρεάν ασφάλιση, μόνιμη και σταθερή εργασία με αξιοπρεπείς όρους για τους εργαζομένους, συλλογικές εργασιακές συμβάσεις, μείωση ωρών εργασίας και αύξηση του βασικού μισθού. Να μην ζήσουμε σαν δούλοι!